donderdag 18 augustus 2016

Bonjorne Tierra de Castilla Syrah 2013

internationaal

Een international grape variety

Syrah is voor de meeste wijndrinkers een goede bekende. Onder de naam Shiraz maakt deze druif al enige decennia furore in Australië. Alhoewel er tegenwoordig steeds meer andere blauwe druivenrassen in Australië worden aangeplant, is voor velen Australische wijn nog altijd onlosmakelijk verbonden met Shiraz.

Naast de roem vanuit "Down Under" komen we Syrah onder meer tegen in de Rhône wijnen. In grote wijnen als Gigondas, Côte-Rotie en Chateauneuf-du-Pape speelt Syrah een belangrijke rol. Ook in andere Franse wijngebieden en daarbuiten wordt  wordt deze druif, inmiddels gezien als een international grape variety, succesvol verbouwd. Veel zon en droogte heeft hij nodig, de Syrah druif.


Syrah in Spanje

Ook in Spanje komen we Syrah, zei het vrij beperkt, tegen. In de rode Spaanse wijnen zijn het vaak Tempranillo, Garnacha en Monastrell die de boventoon voeren. Echter, in Spanje zijn er meer en meer wijnmakers te vinden die afwijken van de gangbare paden en bijvoorbeeld globetrotters als Cabernet Sauvignon, Merlot en Syrah in hun wijn stoppen.

Bijvoorbeeld in deze Bonjorne van Bodegas Bonjorne, die ik tegen kwam op de website van Jos Beeres wijnkoperij. Een 100% Syrah uit Espanja. Voor mij was de combinatie van Syrah en Spanje  voldoende om mijn interesse te wekken.


Bodegas Bonjorne La Mancha

De wijngaarden van Bodegas Bonjorne zijn gelegen op hete en droge hoogvlaktes van La Mancha. Dexe regio met een totale oppervlakte van een kleine 200.000 hectare is het grootste wijngebied van Spanje en verantwoordelijk voor de helft van de wijnproduktie van dat land.



De hitte en droogte van La Mancha komt het verbouwen van de Syrah druif ten goede. Deze gedijt goed in een droog en warm klimaat met een vrij arme bodem. La Mancha had in het verleden een niet al te beste reputatie in het maken van goedkope bulkwijn (van de Airen druif).

Inmiddels heeft echter de laatste decennia in La Mancha een stille revolutie in de wijnbouw plaatsgevonden. Mede gedreven door de lage grondprijzen zijn veel wijnbedrijven zich hier gaan vestigen en hebben technologische verbeteringen plaatsgevonden.

Deze technologische vooruitgang zien we ook terug binnen de muren van Bodegas Bonjorne. Waar we moderne apparatuur tegen komen (zie ook bovenstaand filmpje). Wellicht is Bodegas Bonjorne illustratief voor La Mancha:

"Een gebied waar tegenwoordig veel (onontdekte) toegankelijke en prettige wijnen vandaan komen."


Vloeibaar bosbessentaartje

Bodegas Bonjorne Syrah 2013

Toegankelijk is deze wijn absoluut. Maar er is meer. In het glas ruikt de wijn als een schaal met vers geplukt fruit. Met veel bessen erin, vooral bosbessen. Verder iets van kruidkoek en een aangename wolk vanille.

De wijn doet gelaagd aan. Eerst is er het (bosbessen) fruit en vervolgens een milde vanilletoon. Dat laatste komt doordat deze wijn 'hout heeft gezien' (in welke mate en op welke wijze is mij niet bekend).

Opvallend is de correcte smaak intensiteit. Deze is fors, maar niet te overdreven. Verder een redelijke dosis frisheid en behoorlijke afdronk.

Liefhebbers van fruitige en volle wijn met een flinke intensiteit zullen dit vloeibare bosbessentaartje zeker kunnen waarderen. Kruidig is deze wijn allerminst te noemen. Met een prijs van € 6,50, krijgt deze wijn van mij een dikke negen plus.




* header afbeelding afkomstig van www.han.nl.




dinsdag 9 augustus 2016

Echo Indigo 2015 Colombard Sauvignon Blanc


Côtes de Gascogne uit de super

In de supermarkt, op zoek naar een lekkere Sauvignon Blanc, kwam ik plots deze Echo Indigo uit 2015 tegen. Gemaakt van een blend van Sauvignon Blanc én Colombard.

Nu is Colombard niet het meest bekende en meest sexy druivenras, maar alleen daarom juist zo prima om deze wijn eens te gaan proeven. Eens wat anders dan de "standaard supermarkt" Chardonnay.
Colombard komt vooral voor in de Côtes de Gascogne (Zuid-West Frankrijk). Met name de witte (blend) IGP wijnen uit dit gebied kunnen verrassend goed, fruitig, aromatisch en betaalbaar zijn.

Producent is Plaimont, dat wijn maakt uit diverse appelaties in Zuid-West Frankijk (waaronder dus Côtes de Gascogne, maar ook Madiran). Een leuk adres voor wijnen uit deze regio (o.a.Madiran) is trouwens Bacchantes wijnimport in Gouda, gespecialiseerd in wijnen uit dit gebied.


Onbevooroordeeld of niet?

Voordat ik deze wijn ging proeven, ging ik even 'googelen' en kwam ik een review van deze wijn tegen op Wijngekken.nl. Dus helemaal onbevooroordeeld tijdens het proeven was ik niet meer. Maar met een aantal van hun bevindingen kan ik wel mee.

Echo Indigo 2015 Colombard Sauvignon Blanc


Mengverhoudingen zijn niet bekend. In het glas kleurt de wijn strogeel. De wijn geurt naar citrusvruchten, limoen en groene appels. Fris, maar niet heel stuivend. De groene appels komen terug in de smaak. Daarnaast perzik en zelfs iets van abrikoos. Tenslotte een wat zachte enigszins vettige smaak, dat een prettig mondgevoel geeft. Een wijn waar je best wat trek van krijgt.

Een paar dagen later is het prettige mondgevoel er nog steeds. Wel is de wijn minder aromatisch en geurt meer naar tropisch fruit. Deze tropische indrukken zijn ook goed te proeven. Geen groene appels meer, maar vooral ananas en ander wit fruit.

Met een 11,5% is het alcohol percentage aangenaam bescheiden. De wijn is soepel maar heeft net iets meer karakter dan veel andere supermarktwijnen en is zijn prijs (€ 5,50) zeker waard. Het wordt de hoogste tijd dat de zon nu eens wat meer gaat schijnen, want deze wijn drinkt het lekkerst als die goed koel is.


* header afbeelding afkomstig van: www.france-sudouest.com








dinsdag 10 mei 2016

Gato Negro vs. Los Gansos - Sauvignon Blanc duel uit de supermarkt


Twijfel voor het wijnschap. Regelmatig overkomt me dit. Zal ik nou deze .... of zal ik nou die ....?

Het schijnt de gemiddelde Nederlander nogal vaak te overkomen. Ruim 5 minuten zelfs, volgens dit artikel van By The Grape. De wijnconsument kan blijkbaar nog wat ondersteuning bij zijn aankoopbeleid gebruiken.

Alhoewel de overwegingen per persoon zullen verschillen, is bij mij vaak het resultaat dat ik ze allemaal maar koop. Maar dat geldt natuurlijk niet voor iedereen. Voor mij is het voordeel dat ik op deze manier voor mijn wijnblog vergelijkend kan proeven.


Sauvignon Blanc

Zo was ik onlangs op zoek naar een supermarkt Sauvignon Blanc met een goede prijs-kwaliteitsverhouding. Als de temperaturen zoals de laatste week flink stijgen, smaakt een "dorstlessende" Sauvignon Blanc natuurlijk perfect. Uiteraard komen er mooie Sauvignon Blancs uit Frankrijk en Nieuw-Zeeland.

Maar als ik aan wijn met een leuke prijs-kwaliteitsverhouding denk, dan komt toch gauw Chili in beeld. Dit langgerekte wijnland verrast vaak toch weer met smakelijke wijnen, die niet gelijk een hap uit je portemonnee nemen.

Met een Gato Negro in de ene hand en een Los Gansos in de andere hand stond ik even in dubio.... Beide wijnen zijn bekende wijnmerken en kosten nog geen 5 Euro per stuk. Maar net als Het Goede Doel nam ik geen enkel risico en dropte beide Chilenen in mijn winkelmand.

Tijd voor een vergelijkende proeverij.


Gato Negro Sauvignon Blanc 2015
Afkomstig van wijnhuis Viña San Pedro*, dat onlangs werd uitgeroepen tot Nieuwe Wereld Wijnhuis van het jaar.
De wijn is licht stuivend in het glas. De smaak is fris met daarin verse groene appels, tropisch fruit en iets van noten. Daarbij behoorlijk wat zuren en licht mineralige afdronk. 


Los Gansos Sauvignon Blanc 2015
Gemaakt door wijngigant Cono Sur. Niet echt stuivend in het glas. Meer ingetogen dan de Gato Negro. Wat zachter van smaak met indrukken van banaan.


 

Welke nu te kiezen?

Als je geen zin hebt in een vergelijkende proeverij, welke kun je dan het beste kiezen? Dat hangt uiteraard van je smaak af ("open deur...."). Beide zijn niet enorm stuivend, zoals je dat bijvoorbeeld bij een Franse Sauvignon Blanc kunt hebben. Ben je meer fan van wat zachtere smaken zoals je die in een Chardonnay kunt aantreffen, dan beveel ik de Los Gansos aan. Ga je voor wat meer zuren en frisheid, dan is de Gato Negro een aanrader.



Header afbeelding afkomstig van: http://www.cheatsheet.com

maandag 30 november 2015

Beaujolais Nouveau 2015 Jean de Moulinsart

Hij is er weer!

Voor diegenen die het gemist hebben. Le Beaujolais Nouveau est arrivée! Het internet stond er het afgelopen week vol mee, dus het nieuws was bijna niet te missen.

Vanaf 19 november 2015 is de nieuwe Beaujolais Primeur jaargang 2015 verkrijgbaar. Volgens traditie verschijnt de nieuwe verse Beaujolais op de derde donderdag van november.

Wij gaan ons nu niet bezig houden met zaken als maceration carbonique en de marketing(-missers) van deze wijn. Daarover is de laatste tijd al genoeg geschreven.

Nee, wij gaan hem proeven!



Tijd voor de test

En wel nu meteen. Verser kun je hem niet krijgen. Een kleine 2 maanden na de pluk van de Gamay druiven (met de hand), bevindt het gegiste sap van deze druiven zich in de winkelschappen. De schappen van de Jumbo deze keer. Het gaat om de Beaujolais Nouveau 2015 van Jean de Moulinsart. Geen onbekende binnen de Nederlandse supermarkten.

Na de wijn even flink gekoeld te hebben, schenk ik verwachtingsvol mijn glas in. Altijd spannend om weer een nieuwe jaargang te proeven. De eerste test kan beginnen, hoe ruikt de wijn.

Nadat ik de wijn eens flink hebben laten ronddraaien, duikt mijn neus het glas in. Het lijkt alsof ik een snoepspeciaalzaak binnen wandel. De geur van aardbeienzuurtjes en bananenschuim voert nadrukkelijk de boventoon.

Tijd voor de volgende beproeving. Smaakt deze Beaujolais ook zoals hij geurt? Na een flink slok door mijn mond te laten dwarrelen, kan ik dit bevestigen. Deze wijn smaakt inderdaad alsof je een handvol snoep in je mond propt.


 

 

Ultra dicht bij de wijngaard

Klinkt niet aantrekkelijk. Maar dat valt mee. Dat komt door de frisheid, waardoor de wijn licht aanvoelt. Daarbij zitten er in de afdronk wat lichte tannines, dat tegenwicht biedt aan dat snoeperige.

Maar wat het proeven van Beaujolais vooral opwindend maakt is het feit dat je de wijn zo vers is.
Met een glas Beaujolais Nouveau in je hand, kun je vanuit je woonkamer bijna niet dichter bij de wijngaard komen! Je kunt de wijnmakers en druivenplukkers als het ware bijna aanraken.

Overigens moet je deze Beaujolais Nouveau, en waarschijnlijk ook andere Beaujolais Primeurs, niet lang open laten staan. Een paar dagen later proefde ik de wijn nogmaals en toen had deze veel van zijn glans en levendigheid al verloren. Uiteraard wel goed koelen van tevoren.





maandag 23 november 2015

"Wijnstappen" bij Lefebvre

Een regenachtige avond in Utrecht

Een muur vol filosofische uitspraken. Buiten regent het bakken. Maar wij zitten binnen en lezen de teksten op deze muur, de blikvanger van wijncafe Lefebvre in Utrecht. Sinds enkele jaren is deze wijnbar gevestigd aan het altijd bedrijvige Neude.

Deze muur valt mij ook nu weer op zodra ik dit etablissement, na een middag intensief shoppen, binnen stap. De zaak zit helemaal vol. We zijn blijkbaar niet de enigen die behoefte hebben aan een goed glas wijn na een gure herfstzaterdag.

Gelukkig leidt de gastvrouw ons snel naar de bar achterin, waar we, onder het genot van uiteraard een glas wijn, kunnen wachten totdat er een tafeltje vrij komt.

Ik heb de eerste slok van mijn glas net op en er komt al een tafeltje vrij. Perfect. Zo kunnen we met nog meer gemak genieten van het goede gezelschap en onze Kiwi Cuvee. Deze Pinot Noir is een prima keuze om mee te starten.

Afkomstig van Corsica, biedt deze wijn een verfrissende combinatie van frambozenfruit en lichte tannines. Gezien het vrij lichte karakter een goede start voor een kleine wijnproeverij.

Dankzij het klimaat van Corsica, dat soms behoorlijk koel kan zijn, doet Pinot Noir het hier goed. En dat proeven we in de Kiwi Cuvee. Een wijn die daarom terecht al enkele jaren op wijnkaart van Lefebvre voorkomt.


Laat de sterren maar komen!

Deze wijn geeft ons goede moed en we hebben zin om meer van de kaart te proeven. Of zoals Dom Pérignon op de muur aangeeft: “Venez vite, je goûte les étoiles!”. Nou laat die sterren dan maar komen!

Opnieuw laten we de glazen vullen. Gelukkig wordt hier niet moeilijk gedaan met het bijvullen van de glazen. Er wordt rijkelijk ruim uitgeschonken. Verder valt op dat het de hele avond goed loopt bij Lefebvre. Regelmatig komen er nieuwe gasten binnen lopen en de sfeer zit er goed in.

Na diverse wijnen te hebben geproefd wordt het voor ons tijd om naar huis te gaan. Ter afsluiting doen we nog één rondje van onze ster van de avond, de Weingut Leth Grüner Veltliner.

Een Oostenrijkse wijn die vooral opvalt door zijn uitstekende balans. Verkwikkend en fris enerzijds en daarnaast wat kruidigheid en body anderzijds. Een wijn die niet snel gaat vervelen en een prima afsluiting vormde van een geslaagde avond wijnstappen in Utrecht.








dinsdag 3 november 2015

Héritière Pagola Pays d'Oc Réserve Viognier 2014

Condrieu, Rhône vallei *
 

Het succes van Viognier

Zo'n 50 jaar geleden leek de rol van de Viognier druif nagenoeg uitgespeeld. Door de lage opbrengsten was het nauwelijks nog interessant deze druif aan te planten. Alleen nog maar op enkele lokale wijngaarden in de Rhône delta kwam men deze druif tegen.

Inmiddels heeft deze druif bij wijnliefhebbers een welhaast mythische status verworven. Dat is mede te danken aan Condrieu. Condrieu is de belangrijkste AOP in het Noordelijk Rhône gebied. Op de steile hellingen aan de rechteroever van de Rhône is Viognier binnen de AOP Condrieu het enige toegestane druivenras voor witte wijn. Tot zo'n 30 jaar geleden lagen deze hellingen er wat verlaten bij. Daarna beleefden de Rhône wijnen een grote revival en liftte Viognier mee op dit succes. Viognier werd op de kaart gezet en wordt tegenwoordig op steeds meer plaatsen binnen en buiten Frankrijk aangeplant.

Ook de Languedoc-Roussillon, de bakermat van de Pays d'Oc wijnen, omarmt Viognier steeds meer. Wat levert de combinatie van de wat excentrieke Viognier en de veelal ambachtelijke wijnmakers uit het zuiden van Frankrijk op?

We proeven het in deze Héritière Pagola Pays d'Oc Réserve. Waar Réserve in de context van de wijn voor staat is mij overigens niet bekend. Het zal geen betrekking op houtopvoeding hebben, want Viognier en hout zijn geen vrienden.


Smaakprofiel

Binnen  het smaakpalet van Franse witte wijn zie ik Viognier vooral als een druif die past tussen de bij het grote publiek meer bekendere namen Sauvignon Blanc en Chardonnay. Maar een term als de 'perfecte synergie tussen Sauvignon Blanc en Chardonnay' is een belediging voor Viognier. Deze druif heeft een eigen kenmerkend smaakprofiel en verdient zijn eigen plek.


Gedoseerd fris en fruitig

In het glas kleurt de Héritière Pagola geel tot goud. In de neus tonen van ananas, perzik en een vleugje banaan. Het aroma doet me bijna watertanden maar is niet echt stuivend. In de mond komen al deze smaken terug met een dosis frisheid, aangevuld met iets vettigs (wat erop zou kunnen duiden dat de druiven wat laat geoogst zijn).

De afdronk is tanninevrij en aanvullend, met indrukken van limoen en grapefruit. Maar wat vooral kenmerkend is dat het allemaal vrij gedoseerd is. Niet te overdreven fris en fruitig. Zelfs wat ingetogen.

Die ingetogenheid komt nog meer terug als ik de wijn 2 dagen later proef. De wijn heeft aan fruitpower ingeboet en is minder uitgesproken.

Wel heeft de wijn een lichte notentoon gekregen. Een ander minpuntje is dat de wijn niet overeind blijft bij een spaghetti verdure. Wellicht dat dit met de tomaten in dit gerecht te maken heeft.

Conclusie

Viognier overtuigt in deze wijn als een druif die zijn eigen plaats dik verdiend in het wijnspectrum. Mooi gedoseerd fruit en voldoende frisheid. Iets viscoos. Deze eigenschappen maken dit tot een prima stand alone wijn. Bovendien is dit niet een typische zomerwijn. In de herfst past deze wijn ook prima. Verkrijgbaar voor € 6,- bij Wijnoutlet. Absoluut geen miskoop.




* Foto afkomstig van: https://iamvast.wordpress.com