maandag 30 november 2015

Beaujolais Nouveau 2015 Jean de Moulinsart

Hij is er weer!

Voor diegenen die het gemist hebben. Le Beaujolais Nouveau est arrivée! Het internet stond er het afgelopen week vol mee, dus het nieuws was bijna niet te missen.

Vanaf 19 november 2015 is de nieuwe Beaujolais Primeur jaargang 2015 verkrijgbaar. Volgens traditie verschijnt de nieuwe verse Beaujolais op de derde donderdag van november.

Wij gaan ons nu niet bezig houden met zaken als maceration carbonique en de marketing(-missers) van deze wijn. Daarover is de laatste tijd al genoeg geschreven.

Nee, wij gaan hem proeven!



Tijd voor de test

En wel nu meteen. Verser kun je hem niet krijgen. Een kleine 2 maanden na de pluk van de Gamay druiven (met de hand), bevindt het gegiste sap van deze druiven zich in de winkelschappen. De schappen van de Jumbo deze keer. Het gaat om de Beaujolais Nouveau 2015 van Jean de Moulinsart. Geen onbekende binnen de Nederlandse supermarkten.

Na de wijn even flink gekoeld te hebben, schenk ik verwachtingsvol mijn glas in. Altijd spannend om weer een nieuwe jaargang te proeven. De eerste test kan beginnen, hoe ruikt de wijn.

Nadat ik de wijn eens flink hebben laten ronddraaien, duikt mijn neus het glas in. Het lijkt alsof ik een snoepspeciaalzaak binnen wandel. De geur van aardbeienzuurtjes en bananenschuim voert nadrukkelijk de boventoon.

Tijd voor de volgende beproeving. Smaakt deze Beaujolais ook zoals hij geurt? Na een flink slok door mijn mond te laten dwarrelen, kan ik dit bevestigen. Deze wijn smaakt inderdaad alsof je een handvol snoep in je mond propt.


 

 

Ultra dicht bij de wijngaard

Klinkt niet aantrekkelijk. Maar dat valt mee. Dat komt door de frisheid, waardoor de wijn licht aanvoelt. Daarbij zitten er in de afdronk wat lichte tannines, dat tegenwicht biedt aan dat snoeperige.

Maar wat het proeven van Beaujolais vooral opwindend maakt is het feit dat je de wijn zo vers is.
Met een glas Beaujolais Nouveau in je hand, kun je vanuit je woonkamer bijna niet dichter bij de wijngaard komen! Je kunt de wijnmakers en druivenplukkers als het ware bijna aanraken.

Overigens moet je deze Beaujolais Nouveau, en waarschijnlijk ook andere Beaujolais Primeurs, niet lang open laten staan. Een paar dagen later proefde ik de wijn nogmaals en toen had deze veel van zijn glans en levendigheid al verloren. Uiteraard wel goed koelen van tevoren.





maandag 23 november 2015

"Wijnstappen" bij Lefebvre

Een regenachtige avond in Utrecht

Een muur vol filosofische uitspraken. Buiten regent het bakken. Maar wij zitten binnen en lezen de teksten op deze muur, de blikvanger van wijncafe Lefebvre in Utrecht. Sinds enkele jaren is deze wijnbar gevestigd aan het altijd bedrijvige Neude.

Deze muur valt mij ook nu weer op zodra ik dit etablissement, na een middag intensief shoppen, binnen stap. De zaak zit helemaal vol. We zijn blijkbaar niet de enigen die behoefte hebben aan een goed glas wijn na een gure herfstzaterdag.

Gelukkig leidt de gastvrouw ons snel naar de bar achterin, waar we, onder het genot van uiteraard een glas wijn, kunnen wachten totdat er een tafeltje vrij komt.

Ik heb de eerste slok van mijn glas net op en er komt al een tafeltje vrij. Perfect. Zo kunnen we met nog meer gemak genieten van het goede gezelschap en onze Kiwi Cuvee. Deze Pinot Noir is een prima keuze om mee te starten.

Afkomstig van Corsica, biedt deze wijn een verfrissende combinatie van frambozenfruit en lichte tannines. Gezien het vrij lichte karakter een goede start voor een kleine wijnproeverij.

Dankzij het klimaat van Corsica, dat soms behoorlijk koel kan zijn, doet Pinot Noir het hier goed. En dat proeven we in de Kiwi Cuvee. Een wijn die daarom terecht al enkele jaren op wijnkaart van Lefebvre voorkomt.


Laat de sterren maar komen!

Deze wijn geeft ons goede moed en we hebben zin om meer van de kaart te proeven. Of zoals Dom Pérignon op de muur aangeeft: “Venez vite, je goûte les étoiles!”. Nou laat die sterren dan maar komen!

Opnieuw laten we de glazen vullen. Gelukkig wordt hier niet moeilijk gedaan met het bijvullen van de glazen. Er wordt rijkelijk ruim uitgeschonken. Verder valt op dat het de hele avond goed loopt bij Lefebvre. Regelmatig komen er nieuwe gasten binnen lopen en de sfeer zit er goed in.

Na diverse wijnen te hebben geproefd wordt het voor ons tijd om naar huis te gaan. Ter afsluiting doen we nog één rondje van onze ster van de avond, de Weingut Leth Grüner Veltliner.

Een Oostenrijkse wijn die vooral opvalt door zijn uitstekende balans. Verkwikkend en fris enerzijds en daarnaast wat kruidigheid en body anderzijds. Een wijn die niet snel gaat vervelen en een prima afsluiting vormde van een geslaagde avond wijnstappen in Utrecht.








dinsdag 3 november 2015

Héritière Pagola Pays d'Oc Réserve Viognier 2014

Condrieu, Rhône vallei *
 

Het succes van Viognier

Zo'n 50 jaar geleden leek de rol van de Viognier druif nagenoeg uitgespeeld. Door de lage opbrengsten was het nauwelijks nog interessant deze druif aan te planten. Alleen nog maar op enkele lokale wijngaarden in de Rhône delta kwam men deze druif tegen.

Inmiddels heeft deze druif bij wijnliefhebbers een welhaast mythische status verworven. Dat is mede te danken aan Condrieu. Condrieu is de belangrijkste AOP in het Noordelijk Rhône gebied. Op de steile hellingen aan de rechteroever van de Rhône is Viognier binnen de AOP Condrieu het enige toegestane druivenras voor witte wijn. Tot zo'n 30 jaar geleden lagen deze hellingen er wat verlaten bij. Daarna beleefden de Rhône wijnen een grote revival en liftte Viognier mee op dit succes. Viognier werd op de kaart gezet en wordt tegenwoordig op steeds meer plaatsen binnen en buiten Frankrijk aangeplant.

Ook de Languedoc-Roussillon, de bakermat van de Pays d'Oc wijnen, omarmt Viognier steeds meer. Wat levert de combinatie van de wat excentrieke Viognier en de veelal ambachtelijke wijnmakers uit het zuiden van Frankrijk op?

We proeven het in deze Héritière Pagola Pays d'Oc Réserve. Waar Réserve in de context van de wijn voor staat is mij overigens niet bekend. Het zal geen betrekking op houtopvoeding hebben, want Viognier en hout zijn geen vrienden.


Smaakprofiel

Binnen  het smaakpalet van Franse witte wijn zie ik Viognier vooral als een druif die past tussen de bij het grote publiek meer bekendere namen Sauvignon Blanc en Chardonnay. Maar een term als de 'perfecte synergie tussen Sauvignon Blanc en Chardonnay' is een belediging voor Viognier. Deze druif heeft een eigen kenmerkend smaakprofiel en verdient zijn eigen plek.


Gedoseerd fris en fruitig

In het glas kleurt de Héritière Pagola geel tot goud. In de neus tonen van ananas, perzik en een vleugje banaan. Het aroma doet me bijna watertanden maar is niet echt stuivend. In de mond komen al deze smaken terug met een dosis frisheid, aangevuld met iets vettigs (wat erop zou kunnen duiden dat de druiven wat laat geoogst zijn).

De afdronk is tanninevrij en aanvullend, met indrukken van limoen en grapefruit. Maar wat vooral kenmerkend is dat het allemaal vrij gedoseerd is. Niet te overdreven fris en fruitig. Zelfs wat ingetogen.

Die ingetogenheid komt nog meer terug als ik de wijn 2 dagen later proef. De wijn heeft aan fruitpower ingeboet en is minder uitgesproken.

Wel heeft de wijn een lichte notentoon gekregen. Een ander minpuntje is dat de wijn niet overeind blijft bij een spaghetti verdure. Wellicht dat dit met de tomaten in dit gerecht te maken heeft.

Conclusie

Viognier overtuigt in deze wijn als een druif die zijn eigen plaats dik verdiend in het wijnspectrum. Mooi gedoseerd fruit en voldoende frisheid. Iets viscoos. Deze eigenschappen maken dit tot een prima stand alone wijn. Bovendien is dit niet een typische zomerwijn. In de herfst past deze wijn ook prima. Verkrijgbaar voor € 6,- bij Wijnoutlet. Absoluut geen miskoop.




* Foto afkomstig van: https://iamvast.wordpress.com


donderdag 22 oktober 2015

Cuvee Odile Les 3 Filles Rouge 2012

Pays d'Oc
 

Geen "echte" Péédok

Pays d'Oc wijnen staan bij mij in hoog aanzien. Niet in de laatste plaats omdat ik in het verleden bij diverse wijnboeren in het zuiden van Frankrijk op bezoek ben geweest. Daar heb ik kunnen zien hoe zij met grootse toewijding met hun vak bezig zijn. En dat te midden van een enorm en multi divers terroir.

Elementen die ik vaak terug vind in de wijnen uit de Languedoc-Roussillon zijn ambachtelijkheid, warmte, intensiteit en originaliteit. En dat vaak tegen een redelijke prijs.

De wijn van vandaag is ook een Péédok en was eveneens prettig geprijsd (€ 5,-). Maar om deze als karakteristiek voor dit gebied aan te duiden, nou nee. Aan de gebruikte druivenrassen ligt het in ieder geval niet: Grenache en Syrah.


Syrah speelt verstoppertje

In het eerste glas dat ik proefde wist Syrah zich trouwens goed te verschuilen. Maar naarmate de fles vorderde gaf hij zich gewonnen en kroop uit zijn schulp. Dat was maar goed ook, want in eerste aanleg vond ik dit een waterig en dun wijntje.

Cuvee Odile Les 3 FillesHet rode fruit van de Grenache druif deed zich initieel proeven, maar was een erg bescheiden basis. Met wat meer zuren en frisheid zou ik bijna gedacht hebben hier met een Italiaanse Bardolino of iets dergelijks te maken te hebben. Gelukkig kwam het Syrah boefje toch nog een beetje los en was er wat peperigheid met donkere tonen (pruim en kruidkoek) te proeven.

Maar het was allemaal niet in die mate dat je er een 'wow' gevoel van kreeg. En al helemaal niet deed deze wijn me denken aan de garrigues en hete zon uit Zuid-Frankrijk. Nee, dit deed meer denken aan een Noordelijke Rhône wijn.

Je begrijpt misschien wel dat deze wijnproever best een tikje teleurgesteld én verward was. Als we Péédok proeven, willen we ook van de wat ruige smaken van Péédok genieten. Lekker dat zomervakantie gevoel herbeleven.

Anderzijds liefhebbers van wat lichtere wijnen en die daarin graag Syrah herkennen, kunnen deze wijn bestellen via Wijnoutlet.nl.

woensdag 21 oktober 2015

La Ferme Petit Paul Reserve 2014

Foto afkomstig van Dirk_Lage
 

Gouden tip uit de Frankrijk

Iedereen wil weleens goed voor de dag komen met een fles wijn. Bijvoorbeeld, je krijgt onverwachts gasten op bezoek en je wilt een smakelijk glas wijn kunnen serveren. Rode wijn in dit geval.
Maar dan niet een wijn waarvoor je gelijk diep in je buidel moet tasten. En ook weer niet een wijn die iedereen herkent als "Oh, die was 2 weken terug in de bonus....".

Klinkt eenvoudig zou je zeggen. Maar toch krijg ik regelmatig vragen of ik een originele en lekkere wijn ken, die ook nog prettig geprijsd is. Daarom deze "gouden tip" voor de (vaste) lezers van dit wijnblog ;-)


Respect

La Ferme Petit Paul Reserve wordt in de reviews nogal eens weggezet als een slobberwijn. Ten onrechte. Natuurlijk, menigeen mag graag af en toe eens lekker slobberen aan een pretentieloos wijntje. En de kleine Paul drinkt ook makkelijk weg. Maar een wijn als deze verdient meer respect.

Petit Paul is een jonge wijn afkomstig uit Frankrijk. Een Vin de Table. Dat is een verzamelnaam voor wijnen uit de "laagste" categorie. Hetgeen niet meer wil zeggen dan dat de wijn uit Frankrijk komt, met soms een vermelding van de gebruikte druivenrassen. Maar een verdere herkomstaanduiding ontbreekt.

So what, of moet ik eigenlijk zeggen 'C'est ca!', deze wijn komt uit Frankrijk. Daar is toch niks mis mee? Nog steeds heeft Frankrijk het knapste en meest gevarieerde wijnaanbod van de wereld.



Fruit en concentratie

Een wijn voor een krappe 5 Euro. Die mij enorm verraste door zijn rijke smaak en zachte kruidigheid. Indrukken van rijpe bramen en pruimen. Iets bloemigs en wat Provencaalse kruiden. Met een alcoholpercentage van 12% een wijn die goed toegankelijk is. Je slaat er dus niet meteen stijl van achterover.

Smaakconcentratie is prima. Zeker voor een wijn van dit prijsniveau. Veel mensen drinken deze wijn licht gekoeld vanuit de koelkast. Heb ik niet gedaan, heb niet het idee dat ik iets gemist heb. Juist de fijne kruiden kwamen zo mooi tot uitdrukking.

Een geslaagde blend van Grenache en Merlot (mengverhoudingen niet bekend). Gemaakt door Robert Vic, bekend van zijn Pays d'Oc wijnen. Fruit en concentratie dat zijn de sterke punten van deze wijn. Prima om altijd even achter de hand te hebben. Voor als je plots bezoekers krijgt. Alhoewel, probeer deze wijn maar eens te bewaren. Dat zou nog wel eens moeilijk kunnen worden....

Wijn is verkrijgbaar via Wijnoutlet.



zaterdag 19 september 2015

Pluvium Premium Selection Bobal Cabernet Sauvignon 2014

Territorio Bobal
Territorio Bobal

Bobal, vriendelijke Valenciaan

Wijnen gemaakt van een inheems druivenras zijn voor mij toch wel een beetje "de krenten uit de pap". Het karakter van een streek komt het mooist tot uitdrukking in wijnen gemaakt van druivenrassen, die al duizenden jaren in dat gebied aanwezig zijn. Deze zijn als het ware vergroeid met het lokale terroir. Helemaal als ze alleen maar in die specifieke regio voorkomen. Je vindt er veel meer de plaatselijke eigenschappen in terug dan in globetrotters als Merlot en Shiraz.

Zo vind je bijvoorbeeld alleen al in Italië duizenden 'native' druivenrassen. Denk maar aan heldhaftige namen als Greco di Tufo, Malvasia Nera en Uva di Troia.



Utiel-Requena

Ook Spanje herbergt inheemse druivenrassen. Zo vind je in de DO (Denominación de Origen) Utiel- Requena de Bobal druif. Utiel-Requena is onderdeel van de wijnregio én sinaasappelgebied Valencia.

Utiel-Requena

De naam is gevallen: Bobal. En zeg je Bobal, dan noem je ook automatisch Utiel-Requena. 80% van de wijngaard oppervlakte van deze DO wordt in beslag genomen door Bobal. Buiten Utiel-Requena kom je in Valencia nog mondjesmaat Bobal tegen, maar daar buiten eigenlijk niet meer.

Wat maakt Bobal dan zo specifiek in dit gebied? Utiel-Requena ligt tussen de zee en Spanjes centrale hoogvlakte. De wijngaarden liggen op een hoogte van 600 tot 900 m, met een gemiddelde van 720 m. De grond bestaat uit alluviale delen (sedimenten van rivieren, beken en zeeën) en gronden met een zandstenen basis en kalksteen.

Door de ligging op een plateau zijn de zomers verzengend heet, terwijl het in de winter flink kan vriezen. Bobal kan uitstekend tegen deze omstandigheden. De schil is hard en de druif rijpt laat. Een goede wijn gemaakt van Bobal geeft een dieprode kleur, veel rood fruit, een mooi zuurgaard (frisheid) en afgeronde tannines.

De druif heeft een neiging tot oxidatie en is daarom niet geschikt voor houtlagering. Daarbij blijven de alcoholpercentages binnen de perken (max. 13%). Bobal is minder bombastisch dan bijvoorbeeld Monastrell. Van Bobal kunnen vooral uitstekende rosado's worden gemaakt en fruitgedreven rode wijnen.

Voor meer informatie over Bobal verwijs ik je graag naar de #infographic onderaan dit artikel.




Aangenaam bij Chorizo

Pluvium Cabernet Bobal 2014Via wijnvoordeel.nl proefde ik de Pluvium Premium Select 2014, een blend van Cabernet Sauvignon en Bobal. In het glas kleurt de wijn doorschijnend robijn rood. Het aroma bevat indrukken van braam, bosvruchten en rode bessen. In de smaak vallen gelijk de goede zuren op, die wijn een aangename frisheid geven.

Daarbij is de wijn wel wat waterig maar komt de smaak van rode bessen en bosfruit naar voren. Verder zijn er aangename tannines te ontdekken en is de afdronk iets branderig en licht drogend.

Bij het tweede glas dat ik proef is er sprake van ontwikkeling. De wijn heeft meer body en geeft  donker fruit zoals zwarte bessen en pruimen.

Dit is een rode wijn die met recht als fruitig en lichtvoetig kan worden omschreven. Concentratie kan wat beter. Lekker bij een stukje Chorizo worst.




#infographic Bobal



infographic bobal utiel-requena